|
Wat is
de geschiedenis van zeep?
Baden en
wassen is
hopelijk
al zo oud als de mensheid. Wij weten aan de hand van hieroglyfen dat de
oude Egyptenaren reeds baadden. De eerste vermelding in de Europese
literatuur
over baden en wassen dateert van 400 v.Chr. uit een Grieks handschrift.
Rond deze tijd is ook de zeep uitgevonden. Volgens een Romeinse legende
zouden huisvrouwen bij toeval gemerkt hebben dat zij hun was schoner
kregen
als zij deze behandelden met een mengsel van dierlijk vet, as en
regenwater.
Lange tijd werd zeep vervaardigd met as van houtskool totdat laat in de
18e eeuw in Frankrijk voor het eerst alkali in de productie van zeep
werd
toegepast. Door deze uitvinding werd het mogelijk zeep op grote schaal
te produceren: van een luxe product dat het eens was werd de
huidreiniger
voor iedereen bereikbaar. In de loop van de 20e eeuw werden nieuwe,
synthetische,
zepen (juister is in dit geval de term detergentia) uitgevonden In de
3e
wereld is gewone zeep nog de belangrijkste huidreiniger, maar in het
Westen
worden steeds meer synthetische ‘zepen’ toegepast die doorgaans milder
zijn voor de huid. Deze synthetische detergentia of ‘syndets’ zoals
natriumcocoyl
isethionate en cocoylamidepropyl betaïne worden algemeen toegepast
in allerlei vloeibare zepen en douche-gels. 
Wat
is
zeep?
Zeep is,
technisch
gesproken,
een mix van zouten van vetzuren die wordt gemaakt van vetten. De vetten
worden behandeld (gehydroliseerd) met een sterk alkalisch product,
zoals
kaliumhydroxide. Hierdoor ontstaat de klassieke zeep.
Hoe
werkt
zeep?
Door
contact met het
water
komen de zeepmoleculen los die één water-oplosbaar
uiteinde
hebben, en één vet oplosbaar uiteinde. Hierdoor is zeep
in
staat een ‘brug’ te vormen tussen water en vet, twee substanties die
elkaar
normaal gesproken afstoten.
Hierdoor
is het
mogelijk
dat vet en vuil van de opperhuid kunnen worden losgemaakt en worden
weggespoeld
met het waswater. Vooral bij gebruik van warm water is de ontvetting
van
de huid optimaal.
Wat
doet
zeep met de huid?
De
hoornlaag van de
opperhuid
bestaat uit een sterke laag hoorncellen (keratinocyten) die bij elkaar
gehouden wordt door bepaalde verbindingsstrengen (desmosomen) die
ingebed
zijn in speciale huidvetten. Dit zijn ceramiden (25-30%), cholesterol
(25-30%),
sterol
esters
(8-10%), vetzuren
(10%), squaleen (3%) en triglyceriden (1-2%). Deze huidvetten maken een
belangrijk deel uit van de beschermende barrierefunctie van de huid.
Behalve
ongewenst
vet haalt
zeep (maar ook de moderne synthetische detergentia) ook een deel van
deze
essentiele beschermende huidvetten weg. Ook oppervlakkige hoorncellen
van
de hoornlaag kunnen door het verdwijnen van het vet loslaten waardoor
de
barrierefunctie van de huid nog verder wordt aangetast (literatuur).
Meer
informatie hierover vindt u op onze informatiepagina over de droge
huid.
Wat
kan
ik het beste gebruiken om mijn huid mee te wassen?
Fabrikanten
van
huidverzorgingsmiddelen
zoeken voortdurend naar nieuwe producten. De nadruk ligt hierbij op
cosmetisch
prettige producten die de gebruiker een gevoel van welbehagen geven, de
huid goed reinigen maar daarbij de beschermende hoornlaag zoveel
mogelijk
in tact laten. Daarom wordt er veel gesleuteld aan de precieze
samenstelling
van deze producten,hetgeen heeft geleid tot duidelijk betere producten
in vergelijking met 10-15 jaar geleden. Toch zal elk product dat
detergentia
bevat de huid tot op zekere hoogte ontvetten. Daarom zijn er enkele
regels
om de huid zo goed mogelijk te beschermen:
- was
de huid
niet te vaak
- gebruik
niet
te warm water
- gebruik
wanneer
u de huid toch
vaker moet wassen een huidverzorgende creme na het wassen
|
