Wat zijn
het?
Aften zijn pijnlijke
zweertjes
van het mondslijmvlies, die meestal beginnen op de kinderleeftijd of
tijdens
de puberteit en de neiging hebben om vaak terug te komen. Aften komen
zeer
veel voor: ongeveer 20% van de bevolking heeft wel eens last van aften.
Bijna iedereen heeft in zijn leven wel eens een afte gehad. De meeste
mensen
met aften hebben af en toe wat ongemak van kleine pijnlijke zweertjes
die
na 1-2 weken weer spontaan genezen. Anderen hebben echter vaak
terugkerende,
grote en heftig pijnlijke zweren in de mond die een ware kwelling
kunnen
zijn. Bij het ontstaan van aften spelen verschillende factoren een rol.
Bij slechts 10% van de gevallen kan een oorzaak gevonden worden die kan
worden opgeheven. In alle andere gevallen kan de aandoening weliswaar
behandeld-,
maar niet definitief genezen worden.
Wat
zijn de verschijnselen?
Aften zijn
pijnlijke,
oppervlakkige,
ronde tot ovale zweertjes in de mond, bedekt met een grijswit beslag en
omgeven door een rode rand. Ze komen vooral voor op de onderzijde van
de
tong, op de mondbodem, het slijmvlies van de wang en de binnenzijde van
de lip, maar soms ook in de keel. Er wordt onderscheid gemaakt in
Kleine
(‘minor’) aften en Grote (‘major’) aften.
Kleine aften
komen
het meest voor, bij ongeveer 90% van alle aangedane patiënten. De
zweertjes zijn kleiner dan 1 cm, zijn matig pijnlijk en genezen
doorgaans
spontaan binnen 1-2 weken zonder littekenvorming. Deze aften kunnen
vaak
terugkomen; de meeste patiënten hebben 2-4 ‘aanvallen’ per jaar.
In
de loop van de jaren neemt het aantal van dergelijke aanvallen over het
algemeen af.
Grote aften
behoren
tot een ernstiger vorm die voorkomt bij ongeveer 10% van alle
patiënten
met aften. Ze zien er het zelfde uit als kleine aften, maar zijn groter
dan één centimeter en zijn dieper. Ze genezen langzaam in
een periode van 10-30 dagen en laten een litteken achter. Deze zweren
kunnen
ernstig ongemak met veel pijn, koorts, opgezette lymfklieren en
algemeen
ziek zijn veroorzaken. Bij deze patiënten komen soms ook aften
voor
op de geslachtsorganen (penis, scrotum, schaamlippen, vagina) of rond
de
anus.

foto: afte op de
tong
(foto:
huidinfo.nl)
Hoe
ontstaan aften?
Er is niet
één
bepaalde oorzaak voor aften aan te wijzen. Het is waarschijnlijk zo dat
er verschillende factoren zijn die aften kunnen uitlokken bij
patiënten
die daar de aanleg toe hebben.
Welke
uitlokkende factoren zijn er?
Beschadiging
van het slijmvlies
van de mond zoals door tanden poetsen, flossen, kauwgom kauwen, scherpe
harde stukjes in voedsel, een slecht sluitend gebit, injecties en
tandheelkundige
behandelingen kunnen bij sommigen aften provoceren.
Stress
wordt over het algemeen
als een belangrijke provocerende factor beschouwd.
Een
overtuigende relatie
tussen aften en de menstruatie cyclus is nooit aangetoond. Toch komt
het
af en toe voor dat aften bij vrouwen verdwijnen tijdens het gebruik van
de pil of tijdens zwangerschap.
In
de loop van de jaren
zijn vele bacteriën en virussen aangewezen als mogelijke oorzaken
voor aften. Het is echter nooit gelukt dat te bewijzen.
Een
erfelijke factor lijkt
vaak een rol te spelen. In de families van patiënten met aften
komen
ook heel vaak aften voor.
Veel
patiënten met
aften denken dat deze veroorzaakt worden door voeding. Allerlei
voedingsmiddelen,
conserveermidden en kleurstoffen zijn in de loop van de jaren
verantwoordelijk
gehouden voor het ontstaan van aften. Het bewijs daarvoor is nooit
geleverd,
maar in individuele gevallen zou een reactie op voeding of toevoegingen
daarin een rol kunnen spelen.
Van
medicijnen die het immuunsysteem
onderdrukken zoals cytostatica is bekend ze dat op aften lijkende
zweren
kunnen veroorzaken. Datzelfde geldt voor nicorandil (voor angina van
het
hart) en waarschijnlijk ook voor bepaalde pijnstillers en betablokkers
(medicijnen voor hoge bloeddruk en voor het hart).
Welke
ziekten kunnen grote aften veroorzaken?
Grote aften kunnen
soms
een uiting zijn van een onderliggende ziekte. Hiertoe behoren de
zogenaamde
ziekte van Behçet, bloedziekten door gebrek aan ijzer, vitamine
B12 of foliumzuur en darmziekten zoals coeliakie (overgevoeligheid voor
gluten), de ziekte van Crohn en colitis ulcerosa. Ook mensen met
HIV-ziekte/AIDS
kunnen op aften lijkende zweren in de mond krijgen.
Hoe
wordt de diagnose gesteld?
Over het algemeen
kan de
dermatoloog aan de hand van uw verhaal, hoe de zweertje er uit zien en
eventueel verder lichamelijk onderzoek de diagnose ''aften" vrij
gemakkelijk
stellen. In de grote meerderheid van de gevallen zijn patiënten
met
aften jonge gezonde mensen bij wie verder onderzoek niet noodzakelijk
is.
Wel zal de dermatoloog bij u informeren naar de mogelijke uitlokkende
factoren
die hierboven genoemd zijn en naar symptomen die kunnen wijzen op de
hierboven
genoemde ziekten. Meestal is er niets aan de hand en is verder
onderzoek
niet nodig. Een enkele keer zal bloedonderzoek worden gedaan of wordt
onder
plaatselijke verdoving een stukje huid weggenomen (een biopt).
Wat
is de behandeling?
Wanneer een
uitlokkende
factor wordt gevonden moet die opgeheven worden. Wordt een ziekte
aangetoond
die de aften veroorzaakt, dan zal deze behandeld worden. Bij ongeveer 9
van de 10 patiënten blijft de oorzaak van de aften echter
onbekend.
Dan is alleen symptomatische therapie mogelijk, d.w.z. dat de symptomen
bestreden worden, maar dat de oorzaak blijft bestaan. Helaas moet
gezegd
worden dat de behandeling van aften over het algemeen moeizaam
verloopt.
Er zijn lokale behandelingen (medicijnen worden op de aften
aangebracht)
en systemische behandelingen (tabletten).
Lokale
behandelingen
De pijn van de aften
kan
worden bestreden met lidocainehydrochloride slijm. Voor kleine aften
worden
vaak corticosteroïden toegepast, bij voorkeur in een speciale
basis
voor het mondslijmvlies zoals Orabase ® of unguentum hypromellose.
Deze middelen moeten 3-4 maal per dag op de aften worden aangebracht.
Een
ander middel is tetracycline mondspoeling (5 ml 4-5 maal per dag, 5
minuten
in de mond houden en daarna uitspugen).
Systemische
behandelingen
Systemische
behandelingen
(tabletten) worden alleen toegepast bij ernstige en hardnekkige aften
die
niet voldoende op lokale therapie reageren. Meestal wordt prednison
gebruikt.
Tijdens zo’n behandeling zal de patiënt weinig of geen aften
hebben.
Na het staken ervan verergert de ziekte echter vaak weer. Er zijn ook
nog
enkele andere medicijnen die soms kunnen helpen. U moet zich
echter
realiseren dat geen van deze medicijnen bij iedereen effectief zal
zijn,
dat de aften na het staken van de behandeling vaak weer terug zullen
komen
en dat aan deze medicijnen vele en soms ernstige bijwerkingen kleven.
Ze
zullen dan ook alleen in uitzonderingsgevallen voorgeschreven worden.
Met dank aan de
Commissie
Patiëntenvoorlichting van de Nederlandse Vereniging voor
Dermatologie
en Venereologie