|
Allergie
|
een informatiefolder van Uw
dermatoloog
|
|
Wat
is
het?
Een
allergische reactie
is een reactie van het afweersysteem op stoffen van buiten het lichaam
die normaal niet tot een dergelijke reactie leiden. Het afweersysteem
is
bedoeld om elementen die niet in het lichaam horen, zoals bijvoorbeeld
microben, op te ruimen. Bij een allergie wordt een reactie opgewekt
tegen
stoffen waarbij zo'n reactie niet hoort op te treden, zoals
bijvoorbeeld
voedingsstoffen en stuifmeel. De (onterechte) afweerreactie van het
lichaam
uit zich in klachten zoals galbulten, eczeem, astma of hooikoorts.
Allergie is
een
ingewikkeld
probleem. Om allergie goed te begrijpen is begrip nodig van de
belangrijkste
termen in de allergie.
Wat
zijn
allergenen?
Allergenen
zijn de stoffen
die in staat zijn bij bepaalde mensen een allergische reactie op te
wekken.
Er zijn vele duizenden allergenen bekend. Veel voorkomende allergenen
zijn:
- Luchtwegallergenen
(o.a.:
huisstofmijt,
stuifmeel van bomen en planten, huidschilfers van huisdieren)
- Voedingsmiddelen
(o.a.: koemelk,
pinda, ei, noten…)
- Geneesmiddelen
(o.a.
penicilline)
- Insectengif
(bijen,
wespen)
- Allergenen
die
contact
maken
met
de huid (o.a.: metalen, conserveringsmiddelen in cosmetica, rubber)
Wat
is
sensibilisatie?
Voordat iemand
in staat
is ergens allergisch op te reageren moet die persoon al eens eerder in
contact zijn geweest met dat specifieke allergeen. Het
afweersysteem
heeft na dat contact (en meestal vele contacten) de mogelijkheid
ontwikkeld
om in het vervolg met een allergie te reageren: dit wordt allergische
sensibilisatie genoemd. In feite herkent het immuunsysteem die
stof als een ‘vijand’ zoals een virus of een bacterie en reageert dus
onnodig
met ontsteking. Voor sommige stoffen is het eenvoudiger een allergie op
te bouwen dan voor andere. Niet iedereen heeft dezelfde aanleg voor het
ontwikkelen van een contacteczeem. Soms kan het heel lang duren voordat
een allergie ontstaat. Mensen kunnen soms vele jaren zonder problemen
in
contact komen met een bepaalde stof en dan plotseling een allergie
ontwikkelen.
Waarom dat zo is, is nog niet goed opgehelderd.
Welke
typen
allergie zijn er?
De twee
belangrijkste
allergische
reacties zijn:
- type 1
(directe
type
allergie)
Hierbij
ontstaan de
klachten
al snel: enkele minuten tot enkele uren na blootstelling aan het
allergeen.
Bij de type 1 reactie worden door het lichaam een bepaald soort
antistof
gemaakt: IgE antistof. Deze IgE antistoffen zijn in principe specifiek
gericht tegen bepaalde allergenen. Uitingen van type I allergie zijn
bijvoorbeeld
galbulten (urticaria) en angio-oedeem.
- type 4
(vertraagde
type allergie)
Hierbij
ontstaan de
klachten
pas 2 tot 3 dagen na blootstelling aan het allergeen. Bij deze vorm van
allergie hoort de bekende contactallergie (bijvoorbeeld een
eczeemreactie
bij het dragen van nikkel op de huid).
Wat
zijn de verschijnselen?
De
verschijnselen die
horen
bij een allergie zijn niet alleen afhankelijk van het allergisch
mechanisme (type 1, type 4 etc.) maar ook van het type
allergeen
(stuifmeel, voedsel etc.) en de plaats waar het
allergeen
het eerst contact maakt met het lichaam (luchtwegen, huid of darmen).
De huid
Allergische
verschijnselen
op de huid kunnen de volgende kenmerken hebben:
- roodheid,
jeuk
en
schilfering
(=eczeem) na direct contact met een allergeen op de huid. Dit zijn de
type
4 reacties. Voorbeelden zijn nikkelallergie,
rubberbestanddelenallergie,
allergie voor hormoonzalf, pleisters etc. De reacties treden pas
ongeveer
48 uur na blootstelling aan de huid plaats, en doorgaans ook alleen op
die plekken die met het allergeen in aanraking zijn geweest (zie ook: contactallergisch
eczeem).
- roodheid
,
jeuk en
schilfering
(=eczeem) na het nuttigen van voedsel of het inademen van
luchtwegallergenen
zoals bijvoorbeeld stuifmeel. Hoewel het contact met het allergeen dus
niet aan de huid geweest (maar aan de longen of de darmen) treedt er
toch
een eczeemreactie aan de huid op. Hoe dit proces precies verloopt is
nog
niet opgehelderd. Eczeemklachten op basis van voedsel wordt vooral
gezien
bij kinderen jonger dan 4 jaar.
- roodheid
en
zwelling
(netelroos,
urticaria)
bij het nuttigen van voedsel. Vooral bij jonge kinderen kan
dit verschijnsel worden waargenomen wanneer het eten niet alleen in de
mond belandt maar ook per ongeluk op de huid rond de mond terecht komt:
op de plekken waar het allergeen contact maakt met de huid treedt de
roodheid
en zwelling op, vaak al na een paar minuten. Dit is een voorbeeld van
een
snelle allergische reactie (zie ook: urticaria).
De luchtwegen
Stuifmeel,
huidschilfers
van huisdieren en huisstofmijten kunnen allemaal een allergische
reactie
in de luchtwegen veroorzaken. Milde klachten zijn de loopneus, jeukende
ogen en niezen. In ernstiger gevallen kan ook forse benauwdheid
ontstaan:het
allergische astma. De bekendste luchtwegallergie is “hooikoorts”
wat in feite een allergie voor stuifmeel van planten en bomen is.
Het
spijsverteringskanaal
Contact van
voedingsmiddelen
waar men allergisch voor is kan ook in het spijsverteringskanaal voor
problemen
zorgen. Allereerst kunnen in de mond prikkelsensaties ontstaan en in
ernstiger
gevallen ook zwelling van de tong en het strottehoofd. Verderop in het
spijsverteringskanaal, in de darmen, kan diarrhee een uiting zijn van
allergie
voor voedingsmiddelen. Soms is maar een zeer kleine hoeveelheid van het
allergeen nodig om een reactie op te wekken.
Bekende
allergenen zijn
pinda, noten, vis, schelpdieren en koemelk. Allergische reacties op
voedingsmiddelen
kúnnen zeer ernstig verlopen en leiden tot shock.
Voor meer informatie over voedselallergie: klik hier...
Shock
Bij een
'shock' of
'anafylactische
reactie' is er sprake van een heftige ontstekingsreactie die niet
alleen
het weefsel betreft dat direct contact heeft gehad met het allergeen
maar
het ontstekingsmechanisme van een groter deel van het lichaam
activeert.
Bij deze reactie ontstaat (onder meer) massale bloedvatverwijding
waardoor
de bloeddruk wegvalt. Wanneer niet snel ingegrepen zal de persoon die
het
overkomt overlijden. Dit soort heftige reacties kunnen niet alleen
ontstaan
bij contact van allergenen met de huid, luchtwegen en de darmen maar
ook
bijvoorbeeld bij bijen- of wespensteken of injecteren van medicijnen
waar
men allergisch voor is.
Waar
ben ik allergisch voor?
Vrijwel
iedereen die met
eczeem of galbulten bij de dokter komt stelt de vraag: 'Waar ben
ik allergisch voor?' Het is goed om te beseffen dat het
grootste
deel van de eczemen en galbulten niet wordt veroorzaakt door een
allergie
maar door andere factoren. Deze factoren zijn bij eczeem onder meer:
genetische
aanleg, droge huid of beschadiging van de huid door bijtende stoffen.
Bij
galbulten zijn er behalve allergie nog zeer veel andere mogelijke
oorzaken
te noemen, zoals infecties, warmte, kou en lokale druk op de huid. De
eerste
vraag zou daarom niet moeten zijn :'waar ben ik allergisch voor?',
maar:
'worden mijn klachten mogelijk veroorzaakt door een allergie?'.
Worden
mijn klachten mogelijk veroorzaakt door een allergie?
De anamnese
Het
belangrijkste
instrument
dat de arts tot zijn beschikking heeft om de kans op een allergie vast
te stellen is de anamnese, ofwel het verhaal dat de patiënt
vertelt.
Treden de klachten steeds op na het eten van bepaalde voeding, en zo
ja,
hoe lang na het eten ontstaan de klachten? Is er een bepaald
tijdspatroon
aan te wijzen zoals: zijn er op werkdagen wel klachten en in het
weekend
niet, of juist andersom?
Allergietesten
Als uit de
anamnese blijkt
dat de klachten inderdaad door een allergie veroorzaakt kunnen zijn kan
gericht allergologisch onderzoek gedaan worden. Er zijn verschillende
soorten
allergietesten.
- Plakproeven
Wanneer een
contactallergie
vermoed wordt kunnen de zogenaamde epicutane allergietesten of
'plakproeven'.
Bij dit onderzoek worden de verdachte allergenen op de rug aangebracht
onder pleisters. De stoffen dienen 48 uur contact te maken met de huid
en daarna worden ze verwijderd. Ten tijde van het verwijderen en 24 uur
daarna wordt de huid geïnspecteerd. Bij een reactie op de
allergenen
ontstaat op de plek roodheid en zwelling, en soms zelfs een blaar. In
principe
kunnen alle stoffen worden getest die worden verdacht van het
veroorzaken
van contactallergie. Er is een standaard reeks van te testen stoffen
ontwikkeld
waar Europeanen het meest frequent allergisch op reageren: de zgn.
Europese
Standaardreeks.
- Priktesten
Priktesten
zijn zinvol
wanneer
een allergie vermoed wordt op voedsel (ei, melk, pinda etc.) of
luchtwegallergenen
(stuifmeel, huisstofmijt etc.). Een druppeltje allergeen-extract wordt
op de huid gedruppeld, en vervolgens wordt met een naald door het
druppeltje
heen in de huid geprikt, zodat er een kleine hoeveelheid van de
allergene
stof in de huid terecht komt. Na korte tijd (15-45 minuten) ontstaat
bij
een allergie roodheid en zwelling van de huid ter hoogte van de
prikplaats.
Hoe groter de zwelling hoe meer de geteste persoon allergisch is voor
de
geteste stoffen.
- Bloedtesten
Allergie
voor voeding en
luchtwegallergenen kan óók worden vastgesteld met een
bepaling
van een bepaald soort eiwitten in het bloed, het IgE. Deze test wordt
ook
wel RAST-test genoemd. Meestal is deze test iets minder betrouwbaar dan
de huidpriktest.
Wat
betekent de uitslag van de allergietest voor mij?
Geen enkele
allergietest
geeft voor 100% duidelijkheid:
Een negatieve
uitslag
hoeft
niet altijd te betekenen dat er geen allergie is, dit noemen wij dan
een
vals negatieve uitslag.
Een positieve
uitslag kan
betekenen dat er wel sprake is van een allergie, maar dat de gevonden
allergie
niet de klachten veroorzaakt.
In de meeste
gevallen kan
toch een betrouwbare uitspraak worden gedaan wanneer de testuitslag en
de anamnese goed op elkaar aansluiten. De 'gouden test' is de
eliminatie-provocatietest:
deze test houdt in dat het contact met het verdachte allergeen wordt
gestopt
(eliminatie). Wanneer de klachten verminderen of verdwijnen kan de
patient
dan eventueel weer aan het verdachte allergeen worden blootgesteld
(provocatie).
Wanneer de klachten dan weer terugkomen is het echte bewijs voor een
allergie
geleverd. Echter: deze eliminatie-provacatie testen moeten ALTIJD onder
supervisie van een deskundige worden uitgevoerd. Wanneer heftige
allergische
reacties verwacht kunnen worden is supervisie van een gespecialiseerd
arts
noodzakelijk. Niet zelden worden deze testen uitgevoerd op de afdeling
intensive care van het ziekenhuis om direct levensreddend te kunnen
ingrijpen
bij een dreigende 'shock'-toestand.
Ik
ben ergens allergisch voor: wat nu?
Wanneer een
allergie wordt
vastgesteld is het advies eenvoudig: vermijdt voortaan het bewuste
allergeen.
Dat is vaak makkelijker gezegd dan gedaan. Een allergie voor
bijvoorbeeld
garnalen is overzichtelijk, omdat het aantal producten waar garnalen in
verwerkt zijn beperkt is. Voor pinda en ei ligt dat alweer heel anders:
deze producten zijn in heel veel producten verwerkt, ook in producten
waarvan
je dat op het eerste gezicht niet verwacht zoals koekjes, pasta,
kant-en-klaar
sausjes etc. Het samenstellen van de dagelijkse maaltijden wordt dan
een
stuk moeilijker en begeleiding van een diëtist is dan zeker
gewenst.
Ook wanneer
men allergisch
wordt voor producten in de werksfeer kan een groot probleem ontstaan.
Denk
aan een dameskapper die allergisch wordt voor haarverf of een
bouwvakker
die allergisch wordt voor cement (=chroomallergie). Bij- of omscholing
is dan vaak noodzakelijk. De bedrijfsarts of Arbodienst kan hierbij
adviseren.
Hoe
bestrijd ik de klachten?
Verreweg de
meeste vormen
van allergie zijn niet levensbedreigend. Wel zijn ze altijd erg lastig
en niet zelden bepalen ze in negatieve zin het leven van degene die er
mee behept is. Gelukkig zijn er goede medicijnen ontwikkeld om de
gevolgen
van deze allergieën tegen te gaan.
- Tegen galbulten
en hooikoorts kunnen antihistaminica worden ingenomen.
Deze
medicijnen voorkomen dat de ontstekingsstoffen die ten gevolge van de
allergie
zouden worden losgelaten in de huid of luchtwegen nu in de cellen
opgesloten
blijven.
- Om eczeemklachten
te bestrijden bestaan sinds vele jaren corticosteroïdcrèmes
en -zalven die de ontsteking van de huid tegen gaan. Mits goed
toegepast
zijn dit veilige en betrouwbare producten die eczeemklachten kunnen
helpen
verlichten.
Wanneer men
een allergie
heeft die kan leiden tot anafylactische shock is het
mogelijk
om een epinefrine bevattende auto-injector bij zich te dragen. Wanneer
de patient per ongeluk wordt blootgesteld aan het allergeen waarvan
bekend
is dat het bij deze persoon een shock kan veroorzaken kan deze zichzelf
met deze 'prikpen' injecteren met epinefrine. Door deze injectie worden
de verschijnselen die de levensbedreigende shock veroorzaken
tegengewerkt.
Hierdoor ontstaat meer tijd om (met spoed!) naar de EHBO afdeling van
het
ziekenhuis te gaan.
|