Synoniem:
bloeduitstorting
Wat
is het?
Een
hematoom is een plaatselijke ophoping van gestold bloed in weefsel.
Verreweg de meeste hematomen ontstaan in de huid maar kunnen in
principe in alle organen van het lichaam optreden.
Hoe ontstaat het?
De meeste hematomen ontstaan na een trauma. Bijvoorbeeld door het stoten van het hoofd, het slaan
met een hamer op een vinger etc. Bij botbreuken is er vrijwel altijd
óók sprake van een bloeduitstorting in de huid. Ook na
operaties is er vaak sprake van een zekere mate van hematoom.
Een speciale categorie vormen de hematomen binnen de schedel (epidurale
hematomen, subdurale hematomen): deze kunnen door plaatselijke druk het
hersenweefsel verdringen en daardoor voor levensgevaarlijke situaties
zorgen. Deze ernstige vormen van hematomen vereisen met grote spoed
onderzoek en behandeling door de neurochirurg.
Hematomen van de huid
Zoals gezegd treden de meeste bloeduitstortingen in de huid op na een
beschadiging van de huid en onderhuidse weefsels na trauma. Het blauwe
oog, de bult op het hoofd en de zwarte vinger na het timmeren zijn
overbekende voorbeelden van deze alledaagse hematomen.
Een andere bekende vorm van hemangioom zijn de paars-zwarte vlakke
bloeduitstortingen zoals die wel bij oudere mensen wordt gezien, met
name aan de onderarmen en onderbenen. Deze kunnen ontstaan na relatief
lichte ongelukjes of zelfs door krabben. Bij oudere mensen is de huid
dunner en de kleinste bloedvaatjes
in de huid brozer waardoor zij makkelijker scheuren en bloed kunnen
lekken onder de huid. Uitgebreide zonblootstelling in de
voorgeschiedenis kan dit proces versterken, netzoals een verleden
waarin veel corticosteroïden zijn gebruikt (bv prednison).
Hoe worden ze behandeld?
Hematomen van de huid verdwijnen vanzelf en behoeven daarom niet
behandeld te worden. Wanneer het trauma net is gebeurd kan door koeling
van de huid (met koude compressen bijvoorbeeld) de zwelling worden
beperkt.
Voorbeelden van hematomen

Foto's:
1) bloeduitstorting
op de
hand bij oudere persoon.
2) bloeduitstorting
na
operatieve behandeling van spataderen (flebectomie
van Muller)
|
|
|
|