Synoniemen: erysipelas,
belroos.
Wat
is
het?
Erysipelas
(wondroos)
is
een infectie van de huid en het onderhuids bindweefsel die bijna altijd
wordt veroorzaakt door een bepaald soort bacterieen, namelijk groep A
streptokokken.
Erysipelas
kan
in alle
huidgebieden
ontstaan, maar het treedt het meest op aan de benen, armen en het
gezicht.Erysipelas
kan ook optreden op plaatsen van grote, verse, operatielittekens.
Hoe
ontstaat het?
Vaak is
er
sprake van een
wondje of een andere beschadiging van de huid waardoor de bacterieen
makkelijk
in het weefsel kunnen komen. Dit kan een gewoon wondje zijn, maar
bijvoorbeeld
ook een (voet)schimmelinfectie of een splinter.
Wanneer
er
lokale
stoornissen
zijn in de circulatie van lymfevocht is er een vergroot risico op het
ontwikkelen
van erysipelas. Deze stoornis kan bijvoorbeeld na operaties optreden.
Ook
andere oorzaken van vochtophoping (oedeem) verhogen de kans op
erysipelas,
zoals bijvoorbeeld bij afvoerbelemmering van aderlijk bloed van de
benen
naar het hart (chronische veneuze insufficientie).
Hoe
ziet
het eruit?
De huid
is fel
rood,
gezwollen,
en warm. De aangedane huid is bovendien scherp afgegrensd van de
normale
huid. De patiënt krijgt binnen enkele uren koorts en kan rillingen
ontwikkelen.

Hoe
wordt het behandeld?
Bijna
alle
streptococcen
zijn nog steeds gevoelig voor de ouderwetse penicilline. Dit is dan ook
het middel van eerste keus. De penicilline wordt per infuus toegediend.
Bij erysipelas die (vermoedelijk) door andere bacterieen wordt
veroorzaakt,
zoals bijvoorbeeld staphylococcen, wordt een ander antibioticum gekozen.
Niet
vergeten
mag worden
de opening in de huid waardoor de bacterie de huid is binnengedrongen
ook
te behandelen!
Naast
behandeling met
antibiotica
wordt in veel gevallen ook gekozen voor behandelen met
zwachtel-therapie
(wanneer de wondroos aan armen of benen gelocaliseerd is). Door de
bestrijding
van het oedeem (de zwelling) is er sprake van een snellere genezing.
Wat
zijn de vooruitzichten?
De
infectie
met
streptococcen
in de lymfevaten kan deze vaten nog sterker beschadigen dan
vóór
de infectie, waardoor de afvoer van lymfevocht verder verslechtert en
daarmee
de kans op een nieuwe erysipelas toeneemt.
Sommige
mensen
hebben
voortdurend
terugkerende erysipelas. Aan hen wordt vaak een onderhoudskuur met
antibiotica
voorgeschreven. |
|
|
|