|
Hidradenitis suppurativa
|
een informatiefolder van Uw
dermatoloog
|
|
Wat is
het?
Dit is een
voortdurend
terugkerende
ontsteking van de zweetklieren, vooral die welke in de oksels en de
liezen
zijn gelokaliseerd. Ze presenteren zich als grote rode, op steenpuisten
lijkende bulten die zeer pijnlijk zijn. De ontstekingen keren vaak
terug
omdat onder de huid met pus gevulde holten (cysten) en zelfs
samensmeltende
cysten (sinussen) kunnen ontstaan. De bodem van deze cysten en sinussen
is met opperhuid bedekt. Zij vertonen daarom geen spontane genezing.
Hidradenitis wordt ook wel acne ectopica
of acne inversa
genoemd.
Hoe
ontstaat het?
Hidradenitis
ontstaat na
de puberteit. Op dat moment zijn de specifieke zweetklieren in de
oksels
en de liezen, de zgn. apocriene zweetklieren, volledig ontwikkeld. Het
ontstaansmechanisme van de klachten is nog niet geheel duidelijk, maar
waarschijnlijk spelen genetische aanleg, immunologisch bepaalde
gevoeligheid
voor bacteriele infecties en hormonen een rol.
De basis van
de
klachten
is een afsluiting van het kanaaltje dat het zweet uit de apocriene
zweetklier
naar de oppervlakte van de huid afvoert. Het zweet kan nu niet weg en
een
ontstekingsreactie gaat beginnen. Deze afsluiting kan worden
veroorzaakt
door hoornpropjes (comedonen, mee-eters) die vaak in het huidgebied dat
aangedaan is door hidradenitis gevonden kunnen worden.
Meestal spelen
bacterieen
bij deze ontsteking ook een rol, vooral de Stapylococcus aureus en
Streptococcus
milleri.
In ernstige
gevallen,
waarbij
veel ontstekingen tegelijk optreden, kan er koorts ontstaan.
Wie
krijgt het?
Het merendeel
van de
patienten
met hidradenitis (70-80%) zijn vrouwen. Patienten met suikerziekte
(diabetes)
en zwaarlijvigheid hebben een grotere kans op ontwikkeling van
hidradenitis
suppurativa.
Hoe
wordt het behandeld?
Voorkómen
- Antibacteriele
zeep
- Omdat
bacterieen
een
belangrijke
rol spelen in het ontstaan van hidradenitis is het zinvol om de huid
enkele
keren per week te reinigen met een antibacteriele zeep.
- Afvallen
- Aangezien
overgewicht hidradenitis
kan verergeren is gewichtsafname een goede ondersteuning van de
therapie.
Behandeling met
medicijnen
- Antibiotica
- Acute
ontstekingen
kunnen met
kortdurende antibioticakuren worden behandeld, bij voorkeur na het
bepalen
van de bacteriesoort die in de ontstekingsprocessen aanwezig is. Dit
kan
worden vastgesteld door het kweken van de pus.
- Lange
kuren met
antibiotica
zijn soms zinvol bij zeer vaak terugkomende ontstekingen.
- Vitamine
A
zuur
afgeleiden
- Met
vitamine A
zuur
afgeleiden
zoals acitretine en isotretinoine worden soms goede resultaten geboekt.
- Nadeel
is
dat
deze
middelen
vrij veel potentiele bijwerkingen hebben.
- Laat
u
door uw
arts
goed informeren
over alle bijwerkingen en risico’s.
- Adalimumab
- Bij zeer
ernstige
vormen van hidradenitis die onvoldoende reageren op andere vormen van
behandeling kan adalimumab (Humira ®)
worden
voorgeschreven. Adalimumab is gericht tegen tumor-necrose-factor-alfa
(TNF-a), een belangrijke stof in het ontstaan van ontstekingsziekten.
Het geneesmiddel is in Nederland niet geregistreerd voor de indicatie
hidradenitis maar het wordt door de zorgverzekeraars wel vergoed.
Chirurgische
behandeling
Bij steeds
terugkerende
ontstekingen, vooral als er sinussen in het spel zijn, is het operatief
verwijderen van de ontstekingshaarden vaak de beste keuze. Door het
verwijderen
van de klier kan er geen ontsteking meer plaatsvinden. Er zijn
verschillende
methoden:
- Eenvoudige
excisie:
- de
ontstoken
klier
wordt chirurgisch
verwijderd en de huid wordt gehecht. Soms wordt de huid ook niet
gehecht
maar open gelaten, waarna de wond verlittekent.
- Uitgebreide
verwijdering van
meerdere klieren
- Dit
kan
gebeuren
door de klieren,
vanuit een of meerdere incisies, onder de huid weg te schrapen
- 'Deroofing'
volgens Bos
- Bij
deze
techniek
(ontwikkeld
door de Nederlandse dermatoloog Bos) worden de sinussen verdoofd en
ingespoten
met verdovingsvloeistof. Vervolgens wordt het ‘dak’ van de holte in de
huid weggebrand. De bodem van de sinus (die ook met huidepitheel is
bedekt)
fungeert nu als nieuw huidoppervlak.
|