Wat is
het?
Hidradenitis
is
een
voortdurend
terugkerende
ontsteking
van
de
zweetklieren, vooral die welke in de oksels en de
liezen
zijn gelokaliseerd. Ze presenteren zich als grote rode, op steenpuisten
lijkende bulten die zeer pijnlijk zijn. De ontstekingen keren vaak
terug
omdat onder de huid met pus gevulde holten (cysten) en zelfs
samensmeltende
cysten (sinussen) kunnen ontstaan. De bodem van deze cysten en sinussen
is met opperhuid bedekt. Zij vertonen daarom geen spontane genezing.
Hidradenitis wordt ook wel acne ectopica
of acne inversa
genoemd.
Hoe
ontstaat het?
Hidradenitis
ontstaat
na
de
puberteit.
Op
dat
moment
zijn
de specifieke zweetklieren in de
oksels
en de liezen, de zgn. apocriene zweetklieren, volledig ontwikkeld. Het
ontstaansmechanisme van de klachten is nog niet geheel duidelijk, maar
waarschijnlijk spelen genetische aanleg, immunologisch bepaalde
gevoeligheid
voor bacteriele infecties en hormonen een rol.
De basis
van
de
klachten
is een afsluiting van het kanaaltje dat het zweet uit de apocriene
zweetklier
naar de oppervlakte van de huid afvoert. Het zweet kan nu niet weg en
een
ontstekingsreactie gaat beginnen. Deze afsluiting kan worden
veroorzaakt
door hoornpropjes (comedonen, mee-eters) die vaak in het huidgebied dat
aangedaan is door hidradenitis gevonden kunnen worden.
Meestal
spelen
bacterieen
bij deze ontsteking ook een rol, vooral de Stapylococcus aureus en
Streptococcus
milleri.
In
ernstige
gevallen,
waarbij
veel ontstekingen tegelijk optreden, kan er koorts ontstaan.
Wie
krijgt
het?
Het
merendeel
van de
patienten
met hidradenitis (70-80%) zijn vrouwen. Patienten met suikerziekte
(diabetes)
en zwaarlijvigheid hebben een grotere kans op ontwikkeling van
hidradenitis
suppurativa.
Hoe
wordt het behandeld?
Voorkómen
Antibacteriele
zeep
Omdat
bacterieen
een
belangrijke
rol
spelen
in
het
ontstaan
van
hidradenitis
is het zinvol om de huid
enkele
keren per week te reinigen met een antibacteriele zeep.
Afvallen
Aangezien
overgewicht
hidradenitis
kan
verergeren
is
gewichtsafname
een
goede
ondersteuning van de
therapie.
Stoppen
met
roken
Behandeling met
medicijnen
Antibiotica
Acute
ontstekingen
kunnen
met
kortdurende
antibioticakuren
worden
behandeld,
bij
voorkeur
na het
bepalen
van de bacteriesoort die in de ontstekingsprocessen aanwezig is. Dit
kan
worden vastgesteld door het kweken van de pus.
Lange
kuren
met
antibiotica
zijn
soms
zinvol
bij
zeer
vaak
terugkomende ontstekingen.
Vitamine
A
zuur
afgeleiden
Met
vitamine
A
zuur
afgeleiden
zoals
acitretine
en
isotretinoine
worden
soms
goede resultaten geboekt.
Nadeel
is
dat
deze
middelen
vrij
veel
potentiele
bijwerkingen
hebben.
Laat
u
door
uw
arts
goed
informeren
over
alle
bijwerkingen
en
risico’s.
Adalimumab
Bij
zeer
ernstige
vormen van hidradenitis die onvoldoende reageren op andere vormen van
behandeling kan adalimumab (Humira ®)
worden
voorgeschreven. Adalimumab is gericht tegen tumor-necrose-factor-alfa
(TNF-a), een belangrijke stof in het ontstaan van ontstekingsziekten.
Het geneesmiddel is in Nederland niet geregistreerd voor de indicatie
hidradenitis maar het wordt door de zorgverzekeraars wel vergoed.
Chirurgische
behandeling
Bij
steeds
terugkerende
ontstekingen, vooral als er sinussen in het spel zijn, is het operatief
verwijderen van de ontstekingshaarden vaak de beste keuze. Door het
verwijderen
van de klier kan er geen ontsteking meer plaatsvinden. Er zijn
verschillende
methoden:
Eenvoudige
excisie:
de
ontstoken
klier
wordt
chirurgisch
verwijderd
en
de
huid
wordt
gehecht.
Soms wordt de huid ook niet
gehecht
maar open gelaten, waarna de wond verlittekent.
Uitgebreide
verwijdering
van
meerdere
klieren
Dit
kan
gebeuren
door
de
klieren,
vanuit
een
of
meerdere
incisies,
onder de huid weg te schrapen
'Deroofing'
volgens
Bos
Bij
deze
techniek
(ontwikkeld
door
de
Nederlandse
dermatoloog
Bos)
worden
de
sinussen verdoofd en
ingespoten
met verdovingsvloeistof. Vervolgens wordt het ‘dak’ van de holte in de
huid weggebrand. De bodem van de sinus (die ook met huidepitheel is
bedekt)
fungeert nu als nieuw huidoppervlak.
