Hoe ziet het eruit?
JXG is een glad, rond bobbeltje met een huidkleurig tot geel-oranje en soms rood-bruine kleur. Ze zijn vooral vaak op de romp, de armen en in het hoofd-hals gebied te vinden. Meestal zijn ze niet groter dan 5 mm, maar exemplaren van 2 cm of groter komen voor. Dit worden reuze-xanthogranulomen genoemd. 

Heel soms ontstaan JXG’s ook in de ogen of inwendige organen. Dit is echter erg zeldzaam (1% van de gevallen). De zeldzame JXG in de ogen kan leiden tot bloedingen, glaucoom en soms netvliesloslating. Voor de zekerheid wordt bij iedereen bij wie een JXG wordt vastgesteld tenminste éénmalig onderzoek door een oogarts verricht.

Hoe ontstaat het?
De oorzaak van het ontstaan van JXG is onbekend.

Wie krijgt het?
Ongeveer 90% van alle JXG’s worden aangetroffen bij kinderen. De plekken ontstaan doorgaans in het 1e levensjaar en zijn in 20% van de gevallen al aanwezig bij de geboorte. In verreweg de meeste gevallen is er sprake van slechts 1 à 2 plekken. Soms zijn er echter meerdere JXG's op de huid aanwezig. In deze gevallen is de kans op bijkomende problemen groter.

• Mogelijk bijkomende problemen
• Wanneer er sprake is van meerdere JXG lijkt een iets verhoogd risico te bestaan op het ontwikkelen van een bepaalde vorm van leukaemie (literatuur)
• Kinderen met JXG hebben ook relatief vaker meerdere café au lait vlekken: deze café au lait vlekken kunnen op hun beurt weer passen bij een zeldzaam syndroom: neurofibromatose. Patienten met neurofibromatose én JXG hebben een verhoogd risico op epilepsie.

Hoe wordt de diagnose gesteld?
In veel gevallen zal de dermatoloog op het oog de diagnose reeds kunnen vermoeden. Om zekerheid te verkrijgen kan een klein proefmonster van de huid (een biopt) worden genomen en door de patholoog onderzocht worden.

• dermatofibroom