Wat
is het? Bij
lipofilling wordt
vetweefsel aangebracht onder de huid om contouren van de huid 'op te
vullen' of om rimpels weg te werken. De officiele benaming van de
behandeling is 'autologe vettransplantatie'. Het vetweefsel wordt
verwijderd van een deel van het eigen lichaam waar het vet minder
gewenst is. Omdat het lichaamseigen vet betreft is er geen risico op
afstoting.
Voor
wie is lipofilling geschikt?
Vettransplantatie wordt vooral in het gelaat toegepast. In zijn
algemeenheid geldt dat lipofilling wordt toegepast op plaatsen waar
niet te veel beweging van het weefsel plaatsvindt omdat door beweging
het vet eerder kan worden afgebroken. Om deze reden wordt lipofilling
van bijvoorbeeld de lippen niet aangeraden.
Bekende indicaties voor de behandeling zijn:
acne-littekens
(niet álle typen acnelittekens zijn geschikt hiervoor)
diepe
gelaatsplooien (bijvoorbeeld tussen de neus en de mond)
bij
bepaalde zeldzame aandoening waarbij asymmetrie van het gelaat ontstaat
(hemifaciale atrofie)
opheffen
van door geneesmiddelen veroorzaakt verlies van vetweefsel in het
gelaat (bij HIV-patienten met HAART-therapie)
Soms
wordt lipofilling ook wel toegepast om 'vermagering' van de handen op
te heffen.
Hoe
wordt de behandeling uitgevoerd?
1. eerst wordt het
donorvet geoogst: onder lokale
verdoving wordt via een spuit of slangetje vetweefsel opgezogen
2. het vetweefsel wordt gezuiverd
3. het gepurificeerde vetweefsel wordt geïnjecteerd op de gewenste
locatie.
Wat
zijn
de resultaten?
Direct na de behandeling is er sprake van roodheid en zwelling van het
getransplanteerde gebied. Deze zwelling neemt geleidelijk af in de
dagen na de ingreep.
Een belangrijk deel van het ingespoten vet zal in de maanden na de
transplantatie weer verdwijnen. Aangenomen wordt dat dit gemiddeld
65-70% van het oorspronkelijk getransplanteerde vetvolume is. Het is
dus pas na enkele maanden mogelijk om het gestabiliseerde resultaat te
beoordelen. De resultaten zijn ook sterk afhankelijk van de gebruikte
techniek.
In veel gevallen zijn meerdere behandelsessies nodig om een resultaat
te behalen dat tot tevredenheid stemt.
Wat
zijn
de risico's?
soms treedt een verdichting van het getransplanteerde vet op waardoor
een hard klompje onder de huid ontstaat. Verlittekening van de huid en
het onderhuidse bindweefsel komt soms voor. Ook infecties zijn niet
geheel uitgesloten. Bij het injecteren kunnen bloedvaatjes en zenuwen
beschadigd raken.