|
|
| Mastocytose |
een informatiefolder van Uw
dermatoloog
|
Wat
is het?
Cutane
mastocytose
is een huidaandoening waarbij teveel cellen met ontstekingsbevorderende
stoffen (mestcellen) in de huid aanwezig zijn. De aandoening gaat
meestal
gepaard met veel jeuk.
Hoe
ziet het eruit?
 |
 |
| urticaria pigmentosa |
teleangiectasia
macularis eruptiva
perstans |
 |
|
| mastocytoom |
Er bestaan verschillende
soorten mastocytose:
- urticaria pigmentosa
- komt het
meeste
voor, bij kinderen
en volwassenen.
- bruine
vlekjes
verspreid over
het lichaam die rood worden en zwellen als er over gewreven wordt.
- mastocytoom
- zeldzamer,
komt
vooral bij jonge
kinderen voor
- een bobbel
van
enkele centimeters
groot, geelbruin tot rood gekleurd
- wordt bij
wrijven
rood en gaat
zwellen en jeuken.
- teleangiectasia
macularis eruptiva
perstans
- talloze
bruine
vlekjes, vooral
op de romp (lijken wel iets op sproeten)
- diffuse
cutane
mastocytose
- problemen
zijn
verspreid over
grotere huidgebieden
- de huid is
soms iets
geel-rood
verkleurd en kan er 'pasteus' uitzien.
- systemische
mastocytose
- zeldzame
aandoening
- ophoping
van
mestcellen in andere
organen (beenmerg, darmen, longen etc.
- grotere
kans om
ernstige symptomen
zoals hoofdpijn en flauwvallen
Mastocytose bij
kinderen
Zoals al duidelijk
is
geworden
uit bovengenoemd schema komt mastocytose ook bij kinderen voor. Bij hen
is de aandoening meestal aanwezig vanaf de geboorte of vlak daarna. Bij
kinderen gaat in bijna alle gevallen de aandoening vanzelf weer over.
Het
komt maar zelden voor dat er ook in andere organen zoals het beenmerg
of
de lever teveel mestcellen zitten, en het is dan ook niet nodig om daar
uitgebreid onderzoek naar te doen.
Wat
zijn mestcellen?
Mestcellen komen
overal
in de huid voor. Zij zijn gevuld met ontstekingsbevorderende stoffen,
zoals
histamine. Histamine uit mestcellen is ook verantwoordelijk voor het
ontstaan
van galbulten. In het afweersysteem heeft histamine ondermeer de taak
om
bij een infectie ervoor te zorgen dat de bloedvaten ter plekke wijd
open
gaan staan zodat de andere cellen van het afweersysteem makkelijker
naar
de infectiehaard kunnen komen.
Wanneer er een
teveel aan
mestcellen in de huid bestaat, zoals bij mastocytose het geval is, kan
de bloedvatverwijding in de huid optreden terwijl dat niet nodig is.
Dit
gaat ook gepaard met jeuk.
Bij een systemische
mastocytose
(dus ophoping van mestcellen in andere organen) kan er soms zeer veel
histamine
in de bloedbaan worden losgelaten waardoor een algemene verwijding van
de bloedvaten in het lichaam optreedt. Dit kan leiden tot 'opvliegers',
hoofdpijn of duizeligheid, buikklachten en in zeldzame situaties ook
tot
flauwvallen.
Hoe
wordt de diagnose gesteld?
Vaak kan de
dermatoloog
de diagnose al op het oog stellen. Toch wordt vaak een klein stukje
huidweefsel
afgenomen en voor nader onderzoek opgestuurd naar de patholoog. Vooral
bij volwassenen die mastocytose ontwikkelen wordt vaak bloed- en
urineonderzoek
gedaan. In een enkel geval is onderzoek van het beenmerg nodig.
Hoe
wordt het behandeld?
De klachten van jeuk
en
roodheid kunnen worden behandeld met antihistaminica.
Verder is het zinvol
om
bepaalde medicijnen en voedingsmiddelen te vermijden waarvan bekend is
dat het de mestcellen kan stimuleren om de histamine los te laten.
Belangrijk
zijn voorals morfine, codeine en de zogenaamde NSAID's zoals aspirine,
diclofenac en ibuprofen. Alcohol dient om dezelfde reden vermeden te
worden.
Geef aan elke
behandelend
arts door dat u mastocytose heeft, zodat hij/zij hiermee rekening kan
houden
bij het voorschrijven van medicijnen.
|
|
