Er worden 3 soorten pemphigus onderscheiden:
Hoe
ontstaat het?
Pemphigus ontstaat door
een autoimmuun reactie, dat is een reactie van het lichaam tegen het eigen
weefsel. Bij pemphigus is deze reactie gericht tegen bepaalde bestanddelen
van de opperhuid, waardoor de opperhuid plaatselijk loslaat en blaren gaat
vormen.
Waarom de autoimmuun reactie
ontstaat is nog niet bekend. In sommige gevallen wordt het veroorzaakt
door geneesmiddelen (penicillamine, captopril).
Bij pemphigus vulgaris zijn
de blaren vrij slap en met vocht gevuld. De blaren gaan door stoten of
krabben makkelijk stuk.
De blaren bij pemphigus
foliaceus zijn heel slap en gaan al heel snel stuk zodat er al snel oppervlakkige
wondjes (erosies) ontstaan.
Hoe
wordt pemphigus behandeld?
Als pemphigus vulgaris onbehandeld
wordt gelaten is het een levensbedreigende aandoening, pemphigus foliaceus
heeft onbehandeld een veel gunstiger beloop.
Sinds de ontdekking van
prednison is pemphigus echter goed te behandelen. Door prednison wordt
de autoimmuunreactie onderdrukt en blijft de opperhuid intact.
Meestal wordt prednison
gecombineerd met azathioprine (dat ook de afweer verlaagt) zodat de dosering
prednison niet te hoog hoeft te zijn.
Meestal zal uw arts ervoor
kiezen de behandeling te beginnen met een relatief hoge dosering prednison.
Zodra er geen nieuwe blaren meer ontstaan wordt de dosering stapje voor
stapje verlaagd.
Behandeling pemphigus vulgaris:
Behandeling
pemphigus foliaceus:
Behandeling
pemphigus van de mond:
Wat
is de prognose?
Het doel van de behandeling
is om de dagelijkse hoeveelheid prednison en azathioprine stapje voor stapje
te verlagen zonder dat er nieuwe blaren ontstaan. Vaak lukt het om na verloop
van tijd helemaal te stoppen met de medicijnen. Soms blijkt een lage 'onderhoudsdosering'
met prednison en/of azathioprine nodig om de pemphigus onder controle te
houden.