Piercing

                          
            index


een informatiefolder van de dermatoloog




Wat is piercen?
Piercen is het met een naald de huid doorboren om een versiering in de vorm van een staafje of een ring te kunnen plaatsen. Tot enkele tientallen jaren geleden waren vrijwel alle piercings gaatjes in de oorlel, overwegend bij vrouwen aangebracht. In de afgelopen decennia zijn bij een breed publiek ook andere piercings populair geworden, met name navelpiercings. Ook worden piercings in de neus, oorschelp, wang, tong, tepel en geslachtsdelen aangebracht. Het plaatsen van piercings is niet zonder risico en levert vrijwel altijd een blijvende beschadiging van de huid op.
Gedeeltelijk uitgescheurde piercing met infectie van de huid.
Wie laat piercings plaatsen?
Piercings in de oorlel komen verreweg het meeste voor, zowel bij mannen als bij vrouwen. Deze vorm van piercing is maatschappelijk het meest geaccepteerd en komt in alle leeftijdscategorieën veel voor. In Nederland heeft 37% van de bevolking van 12 jaar en ouder een piercing en dit is dan meestal de klassieke piercing van de oorlel. In Nederland is bij kinderen jonger dan 16 jaar overigens toestemming van de ouders nodig om een piercing te plaatsen. Piercings op andere locaties zoals de tong, tepels of geslachtsdelen zijn veel minder algemeen en het zijn vooral jongeren die deze piercings laten plaatsen.

Wat is de procedure?
Bij het plaatsen van een piercing wordt feitelijk een wond veroorzaakt. Vervolgens wordt de normale wondgenezing gestoord. Het is immers niet de bedoeling dat het gemaakte gaatje dichtgroeit maar juist openblijft. Er ontstaat een kanaaltje door de huid. Het piercen gebeurt meestal in speciale piercingstudio's.

Wat zijn de risico's en complicaties?
De mogelijke complicaties zijn sterk afhankelijk van de plaats waar de piercing is geplaatst. Een van de meest voorkomende complicaties is een lokale huidinfectie. Dit treedt bij tot bijna 15% van alle piercings op. Deze lokale infectie kan weer leiden tot abcessen en endocarditis (infectie van hartkleppen). Wanneer de piercing in een gebied wordt geplaatst waar van nature veel bacteriën voorkomen (mond, neus, geslachtsdelen) is de kans op infectie waarschijnlijk groter dan wanneer bijvoorbeeld een piercing de oorlel wordt aangebracht.
Het sieraad in de piercing kan ook aanleiding geven tot een allergische reactie, bijvoorbeeld op nikkel. Ook bloedingen en kraakbeenontstekingen komen voor. Bij piercings in de mond wordt in de medische literatuur schade aan de tanden beschreven evenals spraak- en eetstoornissen.

Endocarditis
Bacteriële endocarditis (infectie van de hartkleppen) na een piercing is een zeldzame, maar ernstige, complicatie en is vooral een risico voor mensen met een aangeboren hartafwijking. Het grootste infectie risico bestaat in de herstelperiode na het plaatsen van de piercing. Deze varieert van 6-8 weken (oor, lip) tot wel 12 maanden (tepel). Soms wordt bij mensen met een verhoogd risico op endocarditis geadviseerd om voor en direct na het piercen een antibioticum voor te schrijven (antibioticum-profylaxe), net zoals gedaan wordt bij medische operatieve ingrepen. Omdat de herstelperiode na piercing lang is, is het maar de vraag of een normale antibioticum-profylaxe gecombineerd met goed ontsmetten wel volstaat. Goed onderzoek hiernaar ontbreekt. Het plaatsen van piercings bij mensen met een verhoogd risico op endocarditis wordt door cardiologen dan ook dringend afgeraden. Omdat ook gezonde personen risico lopen endocarditis (en andere infecties) te ontwikkelen mogen piercings alleen onder strikte hygiënische omstandigheden worden geplaatst. Helaas kunnen ook bij hygiënisch geplaatste piercings uiteindelijk infecties optreden.

Piercing of niet?
Zoals bij elke ingreep in het lichaam moeten de mogelijke voordelen en mogelijke nadelen goed tegen elkaar worden afgewogen. De positieve kanten van een piercing kunnen zijn: versiering van het lichaam, statusverhoging binnen bepaalde groepen, verhoging van seksueel genot of protest tegen autoriteit (ouders bijvoorbeeld). Aan de negatieve kant staan de mogelijke medische complicaties op de korte en lange termijn, de mogelijke teleurstelling wanneer het beoogde effect van de piercing niet bereikt wordt of het feit dat de huid of slijmvliezen door het piercen vaak blijvend beschadigd raken. Vermijd daarom impulsieve beslissingen.

Bronnen:
Freund MW, van Iperen GG: Linke lichaamsversiering. Medisch Contact 2008, 63;1248-1251.
Dubose J, Pratt JW. Victim of fashion: Endocarditis after oral piercing. Curr Surg 2004; 61 (5): 474-7.
Armstrong ML, Koch JR, Saunders JC, Roberts AE, Owen DC. The hole picture: risks, decision making, purpose, regulations, and the future of body piercing. Clin Dermatol 2007; 25: 398-406.



huidziekten A-Ztherapie huidziekten A-Z
zoeken



  






 
Gerelateerde onderwerpen

logo



zoeken