Prurigo
is een veel voorkomende huidafwijking die zich
presenteert als jeukende plekken of bultjes. Soms is er een duidelijke
oorzaak
voor de jeukende plekken aanwijsbaar, maar in veel gevallen ook niet.
Hoewel de
directe oorzaak niet altijd aanwijsbaar is wordt prurigo vooral (maar
niet
uitsluitend) gezien bij mensen met:
aanleg voor eczeem
veel emotionele stress
overgevoeligheid voor insectenbeten
ijzertekort
nierproblemen
Er
worden twee
typen prurigo onderscheiden:
Prurigo simplex:
Bij
prurigo simplex zijn er vele kleine jeukende bultjes die
doorgaans symmetrisch verdeeld zijn. Ze zijn vooral aan de strekzijde
van de
benen en armen aanwezig maar kunnen in principe op alle delen van de
huid
ontstaan. Behalve kleine bultjes (‘papeltjes’) is er ook wel eens
sprake van
kleine blaasjes.
De
plekken jeuken zo sterk dat in veel gevallen de bultjes
of blaasjes opengekrabt zijn en er alleen maar kleine wondjes en
korstjes
zichtbaar zijn.
Prurigo nodularis:
Bij
prurigo nodularis is er sprake van sterk verdikte
bobbels en plaques op de huid die sterk jeuken. De verharding en
verdikking van
deze plekken is het gevolg van langdurig krabben aan de huid. Vaak zijn
deze
bobbels vrij donker gekleurd
Hoe wordt het behandeld?
Aangenomen
wordt dat een belangrijk deel van het probleem
bij prurigo gelegen is in het krabben aan
de huid. Het krabben verlicht
weliswaar de jeuk wel even
maar deze komt na het krabben meestal in heviger
mate terug. Dit leidt weer tot meer krabben, het krabben weer tot meer
jeuk
etc. Dit wordt wel de jeuk-krab cyclus
genoemd.
Het doel van de
behandeling is deze cyclus te doorbreken. Dit gebeurt meestal met vrij
sterke
corticosteroïdzalf.
Deze moet dan gedurende enige tijd dagelijks worden
aangebracht. Soms wordt dan over deze zalflaag een foliepleister
aangebracht.
De afsluiting onder de pleister zorgt ervoor dat de zalf nog beter
intrekt in
de huid en dat bij krabben de huid niet beschadigd wordt. Ook UVB lichttherapie
kan bij hardnekkige vormen van prurigo wel een gunstig effect hebben.
