Wat is het?
Urticariële
vasculitis is een vorm van vasculitis (bloedvat-ontsteking) van de huid
die ook kenmerken heeft van urticaria (ook wel galbulten of netelroos
genoemd).
Wat is het verschil tussen urticaria en
urticariële vasculitis?
Urticaria zijn sterk jeukende huidafwijkingen die binnen een etmaal
komen en gaan. Dit patroon kan zich lange tijd dagelijks herhalen: maar
kenmerkend is dat de plekken elke dag opnieuw (vrijwel) uitdoven.
Bij urticariële vasculitis vervagen de huidafwijkingen niet elke dag maar blijven zij
voortdurend aanwezig. Ook zijn de klachten verschillend van aard:
urticaria jeuken vooral, bij urticariële vasculitis staat meestal
al een branderige pijn op de voorgrond.
Hoe ziet het eruit?
Zoals gezegd hebben de huidafwijkingen van urticariële vasculitis veel weg van galbulten maar
blijven zij juist lange tijd achtereen aanwezig. Verder is het centrum
van de afwijkingen vaak iets donker gekleurd. Soms zijn ook kleine
rood-paarse bloedinkjes (petechiën) in de plekken zichtbaar.
In ernstige gevallen kunnen ook andere verschijnselen optreden zoals
buikpijn, gewrichtspijnen en angio-oedeem.
Wat
is de oorzaak van urticariële vasculitis?
De oorzaak van urticariële vasculitis is nog niet bekend. Wel is
de aandoening geassocieerd met bepaalde aandoeningen zoals bepaalde
virusziekten (o.a. hepatitis B en C, Epstein Barr virus), leukemie en
andere vormen van kanker en sommige autoimmuunziekten zoals lupus
erythematosus. Ook het gebruik van sommige medicijnen (zoals ACE
remmers) wordt met het ontstaan van urticariële vasculitis in verband gebracht.
Opgemerkt moet worden dat in het merendeel van de gevallen van urticariële vasculitis in het geheel geen geassocieerde problemen
gevonden worden.
Wie krijgt het?
Hoewel urticariële vasculitis op elke leeftijd kan
voorkomen wordt het toch vooral gezien bij personen van middelbare
leeftijd. Bij vrouwen komt de aandoening 2x vaker voor dan bij mannen.
Hoe
wordt de diagnose gesteld?
De diagnose kan meestal op basis van de kenmerkende
ziekteverschijnselen worden gesteld. Toch zal de dermatoloog in de
meeste gevallen een biopt afnemen om de diagnose met zekerheid te
stellen. Ook wordt een screenend laboratorium-onderzoek gedaan om
eventuele geassocieerde aandoeningen op te sporen. Een van deze
bepalingen betreft het complement in het bloed: vooral bij ernstiger
vormen van urticariële vasculitis is dit nog wel eens
verlaagd. Ook is er bij deze zgn. hypocomplementemische
urticariële
vasculitis vaker sprake van een geassocieerd onderliggend
medisch probleem.
Hoe wordt het behandeld?
In de meeste gevallen geneest urticariële vasculitis spontaan binnen enkele weken
tot maanden en bestaat de behandeling uit het onderdrukken van de
klachten. Meestal lukt dit met antihistaminica, NSAID's en lokale
corticosteroid creme. In hardnekkige gevallen kan het nodig zijn om ook
met systemische medicijnen (zoals bijvoorbeeld prednison) de vasculitis
te onderdrukken. Wanneer de urticariele vasculitis langdurig aanwezig
blijft zal de dermatoloog de laboratorium-onderzoeken herhalen en
eventueel uitbreiden.
|
|
|
|
