|
Wormpjes
|
een informatiefolder van Uw
dermatoloog
|
|
Synoniemen: aarsmaden, oxyuren
Wat
zijn het?
Wormpjes (Enterobius
vermicularis) kunnen leven in het menselijk darmkanaal. Ze zijn wit en
bijna 1
cm lang. Vooral kleine kinderen zijn gevoelig voor het oplopen van een
besmetting met wormpjes omdat jonge kinderen nogal eens de neiging
hebben
om speelgoed etc. in hun mond te steken waarop de wormeitjes aanwezig
kunnen zijn. Hoe deze eitjes hier komen leest U iets verder in deze
folder. Ook volwassenen kunnen worminfecties krijgen.
Wat zijn de klachten?
Worminfecties kunnen soms
maar
heel
weinig klachten veroorzaken. Kinderen kunnen soms al lange tijd met
wormpjes rondlopen voordat de ouders het in de gaten krijgen. Maar
meestal heeft een kind met wormpjes jeuk rond de anus en dit geeft
aanleiding tot krabben. Omdat de wormpjes vooral in de nacht actief
zijn zal het kind vooral 'snachts jeuk hebben en krabben (en dus ook
vaak slechter slapen). De infectie is vrij eenvoudig vast te stellen
omdat
de wormpjes zichtbaar zijn rond de anus en soms ook bovenop de
ontlasting van het kind. Wanneer er toch twijfel is kan de huisarts of
dermatoloog de 'plakbandtest' doen: een doorzichtig plakbandje wordt
enkele keren op de huid rond de anus geplakt en weer losgetrokken en
vervolgens op een objectglaasje geplakt: de wormeitjes kunnen zo
microscopisch worden aangetoond.
Hoe vindt de besmetting plaats?
Wormpjes worden van mens
op
mens
overgebracht. Huisdieren, zoals katten en honden (die wel hun 'eigen'
worminfecties hebben), hebben niets te maken
met de menselijke wormbesmetting. De eitjes worden bij de anus gelegd
en de besmetting vindt plaats wanneer de eitjes via de mond het
maag-darm kanaal inkomen.
De wormpjes leggen de
eitjes
bij de
anus omdat er zuurstof nodig is om de eitjes uit te laten komen. Het
kruipen van de wormpjes geeft jeuk, door de jeuk gaat het kind krabben
en krijgt zo wormeitjes aan de vingers en onder de nagels. Wanneer het
kind later aan (bijvoorbeeld) speelgoed komt met de handen kan het
ongemerkt de
wormeitjes 'afzetten' aan het speelgoedoppervlak. Wanneer dan een
volgend kind het speelgoed in zijn mond steekt vindt de besmetting
plaats...
Een andere manier waarop
besmetting
kan plaatsvinden is wanneer ondergoed wordt uitgeklopt of bedden worden
opgemaakt. Eitjes die op het textiel aanwezig zijn (na contact met de
billen) blijven nog dagenlang besmettelijk en kunnen bij het bed
opmaken verstuiven in de lucht en in de mond terecht komen.
Hoe voorkom ik een besmetting?
Uit het bovenstaande
volgen
enkele
maatregelen: houdt de nagels van het kind kort en ontmoedig krabgedrag
aan de billen, trek dagelijks een schone pyama en schoon ondergoed aan.
Was ondergoed en beddegoed op minstens 60 C. Maak plastic
speelgoed en
bijtringen regelmatig schoon. Ook WC brillen, deurknoppen etc mogen
niet vergeten worden.
Hoe wordt het
behandeld?
In de praktijk blijkt dat
wanneer één
gezinslid wormpjes heeft de
andere gezinsleden meestal ook besmet zijn. Het is
daarom verstandig dat U, wanneer U besluit de worminfectie te
behandelen, het héle gezin meebehandelt om ping-pong infecties
te
voorkomen. Medicijnen tegen wormpjes zijn op recept van de arts bij de
apotheek verkrijgbaar. Ook is het mogelijk anti-worm medicijnen zonder
recept te krijgen bij de apotheker en drogist. Het anti-worm middel
mebendazol is
onder verschillende handelsnamen verkrijgbaar. Het kan niet gebruikt
worden door zwangeren en gebruik bij kinderen van 2 jaar of jonger
wordt afgeraden. Mebendazol werkt door beschadiging van het darmsysteem
van de worm zodat deze van de honger doodgaat. Mebendazol geeft bij
gebruik van de aanbevolen dosering voor bestrijding van de aarsmade
meestal weinig kans op bijwerkingen: lees wel de bijsluiter
vóór
gebruik!
|